Dyskusja o aborcji w dyskursie publicznym niemal zawsze pełna jest emocji i wzajemnych oskarżeń. Kiedy w grę wchodzą wartości leżące u podstaw określonych przekonań, nie ma wielkich szans na to, by stronę przeciwną przekonać do zmiany podstaw merytorycznymi argumentami. W takich sytuacjach najłatwiej sięgnąć po manipulację i sterować opinią publiczną poprzez forsowanie odpowiedniej narracji.
Ogromnych sukcesem polskich konserwatystów jest językowe upowszechnienie podziału społeczeństwa na przeciwników i zwolenników aborcji. Takie rozróżnienie jest fałszywe, zdecydowana większość zwolenników aborcji nie uważa bowiem, że jest ona czymś pozytywnym, co zdaje się sugerować rzeczownik "zwolennik". Skrót myślowy utworzony przez usunięcie słów "prawa do" zdecydowanie wypacza idee ruchu pro choice. Możemy więc mówić tu co najwyżej o podziale na przeciwników aborcji oraz zwolenników prawa do aborcji.
Na marginesie należy zauważyć, że tak ostro postawionej granicy nie ma w krajach anglosaskich, gdzie opozycja wyrażona jest przez nazwy pro choice (za wyborem) i pro life (za życiem), choć w tle pozostaje myśl, że zwolennicy wyboru z definicji nie mogą być jednocześnie za życiem, co nie jest do końca prawdą, biorąc choćby pod uwagę ciążę zagrażającą życiu matki.
Posługując się sformułowaniem o zwolennikach i przeciwnikach aborcji tworzymy wrażenie podziału na dobrych i złych, podczas gdy rzeczywistość nie jest czarno-biała. Używając tego rozróżnienia ulegamy manipulacji, ale także ją powielamy. Ze względu na zwyczajną uczciwość, niezależnie od posiadanych poglądów, warto posługiwać się sformułowaniami, które nie wypaczają przekonań żadnej grupy.
Szerokie opracowanie powyższej problematyki odnajdziesz w publikacjach Agnieszki Graff, której "Świat bez kobiet" polecam szczególnie gorąco. Pozostając w tej drażliwej tematyce A. Graff protestuje przeciw nazywaniu przerywania ciąży morderstwem. Ten sprzeciw świadczy o wysokiej świadomości dotyczącej roli języka w pojmowaniu otaczającego świata, jednak to w jakim stopniu słowo morderstwo można zastosować względem aborcji jest kwestią indywidualnej oceny momentu, w którym powstaje życie. Należy jednak pamiętać, że moment ten jest raczej funkcją nazywania niż obiektywnej rzeczywistości.
Z tych właśnie względów nie chcę zajmować stanowiska czy aborcja jest, czy nie jest morderstwem. Walka o władzę nazywania aborcji ciągle trwa, nie jest to jednak subtelna manipulacja językowa, o której pisałem powyżej, tym samym nie wymaga tak bardzo demaskacji. Zwróć jednak uwagę na to jak spójne i konsekwentne są działania konserwatystów w zakresie nazywania.
Na marginesie należy zauważyć, że tak ostro postawionej granicy nie ma w krajach anglosaskich, gdzie opozycja wyrażona jest przez nazwy pro choice (za wyborem) i pro life (za życiem), choć w tle pozostaje myśl, że zwolennicy wyboru z definicji nie mogą być jednocześnie za życiem, co nie jest do końca prawdą, biorąc choćby pod uwagę ciążę zagrażającą życiu matki.
Posługując się sformułowaniem o zwolennikach i przeciwnikach aborcji tworzymy wrażenie podziału na dobrych i złych, podczas gdy rzeczywistość nie jest czarno-biała. Używając tego rozróżnienia ulegamy manipulacji, ale także ją powielamy. Ze względu na zwyczajną uczciwość, niezależnie od posiadanych poglądów, warto posługiwać się sformułowaniami, które nie wypaczają przekonań żadnej grupy.
Szerokie opracowanie powyższej problematyki odnajdziesz w publikacjach Agnieszki Graff, której "Świat bez kobiet" polecam szczególnie gorąco. Pozostając w tej drażliwej tematyce A. Graff protestuje przeciw nazywaniu przerywania ciąży morderstwem. Ten sprzeciw świadczy o wysokiej świadomości dotyczącej roli języka w pojmowaniu otaczającego świata, jednak to w jakim stopniu słowo morderstwo można zastosować względem aborcji jest kwestią indywidualnej oceny momentu, w którym powstaje życie. Należy jednak pamiętać, że moment ten jest raczej funkcją nazywania niż obiektywnej rzeczywistości.
Z tych właśnie względów nie chcę zajmować stanowiska czy aborcja jest, czy nie jest morderstwem. Walka o władzę nazywania aborcji ciągle trwa, nie jest to jednak subtelna manipulacja językowa, o której pisałem powyżej, tym samym nie wymaga tak bardzo demaskacji. Zwróć jednak uwagę na to jak spójne i konsekwentne są działania konserwatystów w zakresie nazywania.
